Untitled
2011
Ζωγραφική
Φωτοτυπία, κάρβουνο, παστέλ και τέμπερα σε περγαμηνή
104 × 152 εκ.
Μέρος της Δωρεάς της Συλλογής Δ.Δασκαλόπουλου.
Αρ. Εισ. 1584/25
Υιοθετώντας μια καλλιτεχνική πρακτική που περιλαμβάνει γλυπτά, επιτοίχια ανάγλυφα και έργα σε χαρτί, η Diana Al-Hadid (1981, Χαλέπι, Συρία) δημιουργεί αινιγματικές αφηγήσεις που αντλούν έμπνευση τόσο από αρχαίους όσο και από σύγχρονους πολιτισμούς. Τα έργα της συχνά μιμούνται τη μεγαλειώδη και υψηλή αισθητική των αρχαίων μνημείων, ενώ συγχρόνως μοιάζουν επισφαλή, στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Αυτή η ψευδαίσθηση της αστάθειας έρχεται σε αντιπαράθεση με τη φαινομενικά στιβαρή δομή των περίτεχνων γλυπτικών της εγκαταστάσεων. Με αυτές τις εγκαταστάσεις, η Al-Hadid διερευνά προγενέστερες αλλά και σύγχρονες ιδέες γύρω από την αρχιτεκτονική, την επιστήμη, τον χώρο και τον χρόνο. Το εικαστικό της έργο έχει ευρύτατες επιρροές: από τις ανατολικές και τις δυτικές αρχαίες μυθολογίες και αφηγήσεις, τη γοτθική αρχιτεκτονική, τη δυτική ζωγραφική, τις αραβικές παραδόσεις, τον ισλαμικό πολιτισμό, τη φυσική και την αστρονομία. Οι δημιουργίες της συχνά παραπέμπουν σε μπαρόκ αρχιτεκτονικές φόρμες, που βρίσκονται, όμως, σε κατάσταση διάλυσης.
Το σχέδιο Untitled (2011) αναφέρεται στη μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση Water Thief (2010), ένα μνημειακό γλυπτό που βρίσκεται στη συλλογή του ΕΜΣΤ, εμπνευσμένο από το γνωστό υδραυλικό ρολόι που εφευρέθηκε το 1206 από τον διακεκριμένο μηχανικό Al-Jazari, ο οποίος έζησε στη βορειοανατολική Συρία. Τα υδραυλικά ρολόγια αποτελούν τα παλαιότερα όργανα μέτρησης του χρόνου και χρησιμοποιήθηκαν ήδη από την αρχαιότητα. Ονομάστηκαν κλεψύδρες, δηλαδή «κλέφτες του νερού», και από εκεί εμπνεύστηκε και η καλλιτέχνιδα τον τίτλο του έργου της. Ο δικός της «Κλέφτης του νερού» θυμίζει λείψανο μιας αρχαίας μηχανικής συσκευής και το νερό μοιάζει να ρέει και να χύνεται μέσα στα θραύσματά του.
Η Diana Al-Hadid γεννήθηκε στο Χαλέπι της Συρίας, το 1981. Σήμερα ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις σε διάφορα ιδρύματα και μουσεία (επιλογή): Frist Art Museum, Νάσβιλ (2019), The Bronx Museum of the Arts, Νέα Υόρκη (2018), San Jose Museum of Art, Καλιφόρνια (2017), Vienna Secession, Αυστρία (2014), Akron Museum of Art, Κλίβελαντ, Οχάιο (2013), Weatherspoon Museum of Art, Γκρίνσμπορο, Βόρεια Καρολίνα (2013), Virginia Museum of Fine Arts, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια (2012), Nasher Sculpture Center, Ντάλας, Τέξας (2011), Centro de Arte Contemporáneo La Conservera, Μούρθια, Ισπανία (2011), Nevada Museum of Art, Ρίνο, Νεβάδα (2011) και Hammer Museum, Λος Άντζελες (2010).